Pisoot's profile~**^ M a N G m a i i ' s...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
~**^ M a N G m a i i ' s S p a c E :>~~**---** ถึง จะ บ้า แต่ ว่า ไม่ โง่ นะ **--- |
|||||
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
Parin Budeewrote:
ขอบคุณคับที่ช่วยเตือนสติ...
แล้วก็ไม่ต้องคิดมากเรื่องคะแนน อย่างนี้มันเกิดการผิดพลาดแน่นอน
ทำเอ ก็ต้องได้ เอ จะได้ดี ต้องทำดี....
แล้วจะได้เข้ามาอ่านมั้ยล่ะหนิ...
31 Jan.
คิดถึงมั่กมากกกกกกกกกกกกก+++++++++++++++++++
26 July
Thidanan Chanakarnwrote:
แจ่มๆ แหล่มมั่กๆ
9 Oct.
Yosita Kamvongsawrote:
เห่ยยยยยยยยยยยยยยยยย
เครียดดดดดดดดดดดดด
24 Sept.
sujittra jampathipwrote:
เออ อัพหน่อยๆ ว่างๆ ก็มาอัพซะนะ
อิอิ
ทามแบบ กาน พี่น้อง
23 Sept.
|
December 15 ส้วม=ทิ้งระเบิดหลังจากที่ปล่อยสเปซให้รกร้างว่างเปล่ามานาน วันนี้ก็ได้ฤกษ์อัพซะที
วันนี้จะพูดเรื่องไรอ่ะ (ความจริงมีเรื่องมากมายที่อยากจาพูดอ่ะ)
จริงๆมันก็ไม่รุเปงไงนะ เวลาที่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในชีวิตเนี๊ยะ มากมาย แต่เจือกไม่อยากพูดกะใคร
เลยมาลงที่สเปซละกัน สเปซที่จะกลายเป็น"ส้วม"ใน อีกไม่กี่นาทีที่จะถึงนี้
-ก่อนอื่น ตอนนี้ทำละครเวที สนุกดีนะ มีโอกาศได้รุจักน้องได้ทำงานร่วมกัน ทั้งน้องทั้งเพื่อน
ได้รุ้สึกว่าเวลาที่ผ่านไปในแต่ละวันมันมีค่ามากขึ้นบ้าง เป็นประโยชน์กว่าเดิม
แต่...ใช่ว่าจาเกิดเรื่องที่ดีขึ้นเสมอไปหรอกนะ บางอย่างมันก็บั่นทอนความรุสึกดีๆเหมือนกันแหละ
เข้าใจธรรมชาติของโลกที่มีแต่มนุษย์ และความเป็นมนุษย์นี่เองที่ทำให้เรารุ้สึกแย่
มันก็อย่างงี้แหละการทำงาน เจอคนมากมาย ใช่ว่าจะลงรอยกันเสมอไป กระทบกระทั่งกันบ้าง
แต่บางครั้งการพูดด้วยความจริงใจก็เปงการทำร้ายคนอื่นด้วยความไม่ตั้งใจ..แต่อาจจาได้รับการทำร้ายคืนด้วยเช่นกัน..น่ากลัวจิงๆ
แต่บอกไว้ก่อนนะว่าทุกคำที่ออกจากปากเนี่ยพูดด้วยความรุสึกจริงๆ "ทั้งต่อหน้าและลับหลัง"
ไม่เคยปฎิเสธนะว่าเปงคนที่พูดถึงคนอื่นลับหลังบ่อยมาก แต่ต่อหน้าก็ไม่เคยเสแสร้ง
จะดีกะใครก็ดีด้วย จะเกลียดใครก็ไม่เสแสร้งหรอก ไม่เหมือนพวกที่เก่งแต่จะพูดลับหลัง ในไพรเวทสเปซของตัวเอง ในอะไรต่างๆนาๆ
แล้วมันไม่พูดเฉยๆนะ มันคูณสิบคูณร้อยเข้าไปด้วยทำให้คนรับฟังมันได้รับข้อมูลที่บิดเบือนไป และหาพวกเข้าข้าง
ตอนนั้นน่ะเก่งจังมีการบอกให้พูดตรงๆด้วยนะ พูดไปแล้วก็รับไม่ได้กัน
แต่มาต่อหน้าละเปงอีกแบบนึง หดเป็นลูกแมว เก่งเนอะ? แน่จริงมีไรก็พูดตงๆนะ เห็นแล้วหงุดหงิด
จำไว้เลยนะว่า "ถึงกูจาไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ยินดีที่จะเสแสร้ง"
ต่อมา สืบเนื่องจากการทำแบบที่จาส่งในช่วงที่มีการซ้อมละครเวลาทำแบบน้อยกว่ากลุ่มอื่นๆ น่าสงสารจริงๆ
แต่ก็ดีแล้วแหละจาได้ส่งก่อนรับปริญญาโดยไม่มีแบบจริงมาเปงตัวบีบบังคับ เลยไม่ได้ขอเลื่อนอะไร
แต่หน้าที่ทางละครก็ขาดไม่ได้ ทำให้ชีวิตช่วงนี้ขาดการพักผ่อนอย่างแรงเลย
เสมือนตัวเองเป็นมนุษย์ดัดแปลง(กื๊ดๆ) ที่ฝังชิบเอานาฬิกาเข้ามาไว้กะตัวเอง
ตื่นเปงเวลา นอนเปงเวลาทำงานเปงเวลาอีก
ดังนั้น การบริหารเวลาส่วนตัวจึงเป็นเรื่องที่จำเป็นมาก
ต้องบริหารทุกอย่างในชีวิตให้ใช้เวลาที่น้อยที่สุด
อย่างกินข้าวเนี๊ยะ กินปกติก็ช้าอยู่แล้ว มาติดเหล็กดัดอีก เกี่ยวแก้มจนกินเลือดคลุกข้าวไปทุกวันๆ อร่อย...
บางทีก็นึกอิฉาเพื่อนๆที่อยู่ฝ่ายอื่นๆบ้างเหมือนกัน ที่มีเวลาทำแบบกะเค้าไม่ต้องมานั่นซ้อมทุกวันๆ
เนี๊ยะวันนี้ส่งแบบแล้วก็ตาม หลังจากที่ไม่พักผ่อนหลายวันก็นอนตอนสี่โมงเย็น
ตื่นอีกที ทุ่มครึ่ง น้องโทรมาปลุกให้ไปซ้อม ก็รีบลุกจากเตียง
ปรากฎว่า วิ้งๆเลย เวียนหัวมาก เข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำ ยังไม่ทันจาล้างเลย อ้วกซะงั้น
เลยคิดได้ว่า ถึงวันนี้ออกจากห้องไป คงไปไม่ถึงคณะเป็นแน่แท่ ขอลาหนึ่งวันนะน้องๆ
ตอนนี้เห็นใจเพื่อนๆที่ทำละครด้วยกันมากๆ เพราะปัญหามีเยอะ แต่หลายคนก็ไม่รู้เรื่อง
ต้องไฟท์กันในหลายๆฝ่าย คนๆนึงนี่ทำทุกอย่างเลยอ่ะ หลายสังกัดมาก
ถ้าทำป้ายสตาฟแบบแบ่งฝ่ายคงตัดสินใจไม่ถูกว่าจะคล้องป้ายฝ่ายไหน?
แต่ก็ยังมีบางคนที่บอกว่า ว่าง ไม่รุ้จะทำอะไร? - -"(แล้วทำไมกุมีเยอะจังวะ?)
คงไม่มีใครกล้าใช้เพื่อนทำนู่นนี่หรอกนะ ถ้างานมันมีมันคงไม่วิ่งเข้ามาหาเองหรอก
เรื่องอย่างงี้ถ้าคิดว่าจะทำก็จารู้ปันหาอ่ะ แล้วจะรู้ว่าต้องทำอะไร
อีกอย่าง เวลานี้อยู่ปีสูงกันแล้ว งานควรเป็นระดับไหน? เวลาประชุมก็น่าจะรู้เรื่องบ้าง
มามีส่วนช่วยในการตัดสินใจหน่อย ไม่ใช่ว่าถึงเวลาวันจริงค่อยมาทำ แล้วมันจะต่างอะไรจากน้องปีอื่นๆ?
ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว กรุณาหายใจเข้าออกลึกๆ ตั้งสติดีๆ แล้วพิจารณาหน่อยนะว่ากุไม่ได้ด่าใครเปงการระบุตัว
ไม่มีจุดประสงค์ในการสร้างชนวนให้ใครทะเลาะกันมากกว่านี้ เพราะตอนนี้ก็เคืองกันมากแล้ว
แล้วก็อีกอย่าง นี่ไม่ใช่การขอให้เพื่อนมาช่วยกัน เพราะตอนนี้ไม่หวังอะไรแล้ว ใครอยากมาก็มา ไม่มาก็ไม่บังคับ
แต่มันก็เป็นโอกาสที่ดีไม่ใช่เหรอที่จามาทำกิจกรรมร่วมกัน ได้คุยกัน ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากกันและกัน
แล้วถ้าจะออกรับแทนบุคคลดังกล่าวนี่ก็แสดงว่ารูตัวว่าเข้าข่ายมีคุณสมบัติข้างต้น ถ้ารู้ตัวก็...ไม่มีไรจาพูด กุไม่ได้ว่าเมิงหนิ? กุว่าคนอื่น..
ตอนนี้กุมะได้เคืองใครนะ กุบ่นไปงั้นๆแหละ(แต่มากไปหน่อย) ทำตัวก็เหมือนเดิม ทำแบบก็เหมือนเดิม.. ไม่ต้องรุสึกว่ากุด่าใคร
เพราะกุไม่ได้ว่าใคร!! October 14 สู่สามัญโอ้วววว
ไม่ได้อัพมานานมากๆ
นานจนลืมไปแล้วว่ามีสเปซอยู่
เพราะไปแอบปันใจให้ไฮไฟว์ด้วยแหละ(ก็มันเล่นกุดุ้งมาทุกครั้งที่เกิดอะไรขึ้นนี่นา)
(เม้นก็กุดุ้งที แอดก็กุดุ้งที เด๋วสักหน่อยจะขี้จะตดก็คงกุดุ้งอีกมั้ง)
ว่างๆก็เข้าไปเล่นนะ www.archimangmaii.hi5.com
จนมาช่วงนี้ปิดเทอม
เลยมีเวลาว่างๆ(ว่างเกินไปด้วย)
เลยมาอัพในนี้ก็แล้วกัน
หลังจากที่ใช้เวลาที่เรียนอยู่ที่ม.มาอย่างคุ้มค่า
นอนก็ไม่ได้นอน มีแต่งานๆๆๆๆๆ ทำจนหัวโตหัวหยองหมด
พอว่างเลยทำตัวไม่ถูก
กินข้าวตรงเวลา นอนตรงเวลา(ไม่มีไรทำ) ชีวิตอย่างงี้นี่มันคนแก่ชัดๆ(คุนแม่หันมาค้อนด้วย)
เลยไปแก้เซงด้วยการทำหัวหยองฮ่าๆๆๆ
บอกพี่เค้าวว่าเอาฟูๆคับ แต่ไม่เอาแบบเกาหรีนะครับ
ออกมาเป็นเงาะป่าเลยฮ่าๆๆๆๆ ยังกะอ๊ะโฟร่แหน่ะ
เด๋วอะเอามาอัพให้ดูกัน(ห้ามหัวเราะด้วย)
เออ ไปหาหมอฟันมาแร้วอ่ะ เด๋ววันอังคารนี้ต้องไปติดเครื่องมือแร้ว
หมอบอกว่าถ้าจะดีต้องผ่าตัดกรามร่วมด้วย
แบบว่าส่งเข้าห้องผ่าตัด เข้าโรงบาลเลยอ่ะ
เลยบอกหมอว่า"คิดดูก่อนได้มะครับ?"
ตอนนี้ก็ได้คำตอบแล้วว่า"ม่ายอาวว หนูกลัวว"
เอาไว้ถ่ายรูปมาให้ดูพร้อมกันละกัน เหอะๆ
เฮ้ออออ เมื่อไหร่มันจะหมดไปซะทีนะ ปิดเทอมที่แสนน่าเบื่อ ทำตัวไม่ถูกอ่ะ ไม่คุ้น
ปล.บล้อกนี้ไม่มีรูป ขี้เกียจไปตามกาละเทศะกับเวลาที่ว่างๆ August 30 ตึกสู๊ง-สูงจบกันเสียที! เสร็จไปอีกงานครับพี่น้องงงง อันนี้เป็นงานตัดโมเดวตึกสูงครับ ไม่เคยตัดโมเดวสเกลใหญ่ขนาดนี้มาก่อน สูงจริง เป็นงานกลุ่ม ดีเหมือนกัน ช่วยกันทำ ทีแรกว่าจะเลือกตึกเรือใบที่อยู่ดูใบน่ะแหละ แต่เราช้าไปหน่อย เห็นเพื่อนอีกกลุ่มจะทำแล้ว เลยได้เปลี่ยนดีกว่า ไม่อยากเหมือนกัน เดี๋ยวโดนเปรียบเทียบอ่ะเนาะ(จะสู้เค้าไม่ได้เอา) เลยตกลงกันหลายวัน หาแล้วหาอีก เถียงกันอยู่สามวัน สุดท้ายก็ยื่นคำขาด MANG ULTIMENTUM เอาอันนี้แหละ เอาเข้าจริง ทำงานอยู่สองวันนี่แหละ(ทั้งๆที่อาจารย์ให้เวลามานานแล้ว)รวมเวลาไม่ถึงสิบสองชั่วโมงมั้ง? ว่าแล้วก็รวมตัวกันทำงานที่บ้านเอม ก่อนทำเหนื่อยมากๆ ไม่รุจะเริ่มจากอะไร ตัดยังไงวะ? แล้วก็ลงความเห็นว่า เราควรจะกินเนื้อย่างก่อน(ไม่เกี่ยว) เมื่อก้อนเนื้อย่างตกถึงท้องแล้วเพื่อนๆก็มีแรงฮึดขึ้นมาราวกับกินยาดองม้ากระทืบโรงเลยทีเดียว (ยิ่งเป็นเนื้อย่างอานิสงค์ของคุณแม่เอม ที่กรุณาให้กินฟรีอีกนี่ เป็นไงเป็นกัน) (งานกลุ่มครั้งต่อไปได้ที่ทำงานแล้ว แหล่งอาหารอันอุดมสมบูรณ์ ครบครันเหมือนเซเว่น จะต่างกันก็ตรงที่ไม่ต้องจ่ายตังค์ อิอิ) ได้การบริหารจัดการที่ดีของเพื่อนๆ และแรงงานจากน้องรหัสทั้งหลาย(ที่ได้มาจากการข่มขู่) แต้งกริ้วมากๆ แล้วก็เสร็จทันส่ง สวยงามอย่างงี้แหละ อิอิ สเปเชี่ยวแต้ง -เพื่อนๆร่วมกลุ่ม(ร่วมวงเนื้อย่างด้วย) เอม แต หมู ปอ ม๊าด เสือ กุ้กไก่ -ครอบครัวหนูเอม ที่ยอมให้บ้านกลายเป็นโรงงานอุตสาหกรรมเป็นเวลาสองคืน -อาหารทุกชนิดที่คุณแม่เอมเมตตาเด็กน้อยๆจำนวนหกชีวิต(ไม่รวมเอม) -ผ้าห่มอุ่นๆของคุณแม่(อีกแล้ว)ที่แอบเอามาห่มให้ลูกๆ -น้องสายต่างๆ เต๋า พลอย เฟิร์น ต้นคล้าว กาแฟ ที่ยอมรับคำข่มขู่ของพี่และมาช่วยงานแต่โดยดีและไม่ขัดขืน -อื่นๆ นึกไม่ออก
|
||||
|
|